Google Website Translator Gadget

donderdag 15 mei 2014

Eindelijk een schildpad

Op 7 mei zetten we onze avonturen met Monique en Roline voort. We gaan op de genua naar Grand Anse D’arlet. De schildpaddenbaai. Het zeilen verloopt voorspoedig. Voordat we het weten zijn we alweer bij Diamond Rock en als we stuurboord uit gaan zitten we al snel weer in het ons bekende vispotten veld. Een kwartiertje aandachtig varen om niets in de schroef te krijgen. Met de hulp van Monique en Roline hebben we ze allemaal in de smiezen. We varen de baai binnen en vinden een ankerplek vlak bij de pier. Zodra we liggen denken we direct schildpadden te spotten. Niet dus. Er is er geen een die zich laat zien. Pas de volgende ochtend als we al denken dat ze vertrokken zijn duikt de een na de andere op. Gelukkig. Vandaag is een relaxdag. Beetje zwemmen, beetje kuieren langs het strand en vooral bruin worden. Dat staat toch iedere dag aan de top van de to-do list. Als we aan wal gaan besluiten we ook maar wat te gaan eten. Later terug aan boord levert het snorkelen geen ontmoetingen met schildpadden op. Morgen dan maar. Dan gaat het zeker lukken. En jawel op de laatste dag dat Roline en Monique aan boord zijn zien ze tijdens het snorkelen de schildpadden onder zich door zwemmen en naar de oppervlakte komen om zuurstof te tanken. De aanhouder wint. We gaan voor de laatste keer gezellig lunchen met zijn vieren. Roline trakteert. Om 17.15 uur is de taxi er om ze naar het vliegveld te brengen. Wij brengen ze met de dinghy naar de wal. Ze vinden het ook weer heerlijk naar huis te gaan en wij vonden het heel erg leuk dat ze er waren. Maar Jeroen wacht en Gert wacht natuurlijk ook. Waarschijnlijk staan ze al op Schiphol. Groeten.