Google Website Translator Gadget

maandag 17 maart 2014

Roadtripje

De huurauto was snel geregeld. Prima Toyota Yaris met een automaat. Aan het links rijden wen je heel snel. Alleen op hele smalle weggetjes met een tegenligger ben je snel geneigd toch rechts te houden, waar de tegemoetkomende bestuurder dan natuurlijk niets van begrijpt. Christiansted zelf is een heel rustig plaatsje. De meeste historische gebouwen worden beter onderhouden dan bijvoorbeeld in Charlotte Amalie op St.Thomas. Je wandelt er op je gemak doorheen en overal zijn er wel doorkijkjes naar stukjes van de baai. Als we in een van de lange kaarsrechte straten lopen zien we aan het eind onze boot voor anker liggen. Met onze huurauto gaan we richting Salt River.
We vinden er een hele kleine marina, eigenlijk alleen voor motorboten en kleinere zeilboten die niet al te diep steken. Het heeft wel een eigen sfeertje maar de meeste boten die er liggen gaan volgens ons maar weinig de marina uit. Als we later bij de riviermonding staan waar ook Columbus aan land is gekomen zien we een behoorlijke branding. Je moet er wel een beetje de weg weten of Columbus heten om er door heen te varen. Met onze eigen boot gaan we hier maar niet naar toe. We vervolgen onze weg richting het rainforrest. De weg wordt slechter en smal, gelukkig is er heel weinig verkeer. Dico en Yvonne lezen de kaart die erg goed klopt met de actuele situatie. We zijn op zoek naar
een oude plantage, de Mount Washington estate, een van de grote bezienswaardigheden. Na een tijdje weten we het te localiseren. We maken een kleine wandeling over de estate en krijgen weer een aardig beeld hoe het er in de 18e en 19e eeuw aan toeging. Terwijl we op weg zijn naar Frederiksted rijden we door het rainforrest. Ok, niet anders dan op de andere eilanden met een rainforrest maar wel een groot contrast met het oostelijk deel van het eiland wat veel droger is. Frederiksted is nagenoeg gelijk aan Christiansted met dien verstande dat hier een cruiseship terminal is met de bijbehorende cruiseship entourage. We lunchen in een typisch american caribbean lunchcafe. Een
soort starbucks met mahi-mahi en wahoo sandwiches en wraps. Op weg naar de oostkant van het eiland stoppen we ook nog even bij een major sightseeing event (volgens de boekjes). De restanten van de Whim Plantation. Alles is dicht. Geen volk, niks. Dan maar weer de auto in, we komen langs een grote Pueblo supermarkt en maken een stop om weer voor een tijdje boodschappen te doen. Voordat we het weten bevinden we ons al weer aan de oostkant van het eiland en hebben de Yachtclub snel gevonden. Ziet er allemaal prima uit, ook de anchorage. Morgen komen we hier met de boot naar toe. De mensen van de Yachtclub heten ons alvast hartelijk welkom. Groeten.