Google Website Translator Gadget

dinsdag 28 mei 2013

Closed for the summer

In de BVI’s hebben we op 1 mei onze vrienden van de Nyctea uitgezwaaid. Op 4 mei zijn ze met de ARC Europe vertrokken om via Bermuda en de Azoren, naar Portugal te zeilen. Van daaruit zetten ze hun zeilreis in de Middellandse Zee voort. Wellicht treffen we ze weer wanneer wij zelf in Spanje zijn. Na een aantal dagen op een van onze favoriete ankerplaatsen in de Gorda Sound te hebben doorgebracht zeggen we de BVI’s gedag om St.Maarten te begroeten. Een dag voor vertrek komt pardoes de SaraLane langszij. Ze zagen ons liggen en vertrekken naar Antigua. ’s Middags klaren we uit in de Gorda Sound. Dat kan tegenwoordig. Eerst moesten we daarvoor naar Spanish Town. De volgende ochtend vertrekken we in het donker uit de sound, motorzeilend naar St. Maarten. Na een rustige oversteek gaat het anker weer uit in Simpson Bay. Ons klussenlijstje is aangegroeid dus de eerste dagen worden besteed aan het verkrijgen van onderdelen en uitvoeren van kleine reparaties en onderhoudswerk. Heel belangrijk is reparatie van de gasbranders van ons gasfornuis. De branders zitten allemaal los, door ouderdom afgebroken schroeven. We moeten hier op zoek naar nieuwe of iemand die ze kan namaken. Het laatste lukt. De metaalmannen van FKG Rigging weten het voor ons na te maken. Irene zonder haar fornuis is niet happy! We liggen in een bijna volledig NL ankerveld. Allemaal bijna klaar om te vertrekken richting de Azoren. Nu we dit schrijven zijn de meesten al heel dicht in de buurt of al aangekomen. Binnen in de lagoon is het bijna uitgestorven. De diehard liveaboards zijn er nog, de rest is vertrokken. De bouw van de brug in de lagoon verloopt voorspoedig. Het beweegbare brugdeel wordt geplaatst. Een NL schip heeft het vanuit NL aangevoerd. Met veel precisie werk, tergend langzaam en wat kleine schade aan de brug zijn ze door de beroemde, eigenlijk te krappe, Simpsonbridge de lagoon ingevaren. Met nog een spektakel in het verschiet als ze er weer uit gaan. Na Simpsonbay liggen we nog een weekje
in Philipsburg. Aan boord worden bitterballen gemaakt en appeltaart gebakken. St. Maarten raakt ‘uitgestorven’ nu het seizoen op het eind loopt. Waar het normaal overal gezellig druk is zien we nu gesloten winkels, verlaten steigers en dichte restaurantjes. Ook de cruiseschepen zijn naar nieuwe bestemmingen onderweg. Iedereen maakt zich klaar voor het stille, stormachtige zomerseizoen. Waar juist in Europa het drukke, luidruchtige hoogseizoen snel naderbij komt is het hier het tegenovergestelde. Wij laten ons er niet van weerhouden om op Irene’s verjaardag onze favoriete barman Curtis op te zoeken in de Greenhouse. Hij serveert goede witte wijn en lekkere rumpunch. We genieten van heerlijke fried calamari en later de beste filet mignon van St. Maarten. De baas is jarig, het mag wat kosten. De 16e mei  willen we door naar Antigua. Een aandewindse tocht van 85 nm naar Jolly Harbour. We gaan eerst nog even in Anse du Colombier op St. Barth kijken voor we de volgende ochtend om 04.00 doorgaan naar Jolly Harbour. De eerste uurtjes varen we op de motor onder St. Barth door en laten St.Barth achter ons. Dan ruimt de wind een beetje en kunnen we goed zeilend naar Antigua. Maar goed ook, op de motor gaat het niet. Teveel weerstand van de golven, stroom tegen en wind tegen. We zeilen met 15 tot 20 knopen wind naar onze bestemming. Bij Jolly Harbour treffen we een prima ankerbaai met een heerlijk uitzicht richting Montserrat, Redonda, en Nevis. De volgende dag gaan we door naar English Harbour. Ook daar wacht ons een prima ankerbaai met alle voorzieningen dicht bij de hand. We liggen voor het 5 sterren resort in Freeman Bay. Lekker water en een mooi strandje onder de “rook” van Shirley Heights. We vallen met onze neus in de vis. Het is gezellig druk in de Dockyard in verband met het Sportfishing Tournament. Eind van de zaterdagmiddag gaan we natuurlijk even aan de wal kijken. Alle
deelnemende sportboten druppelen binnen en brengen hun vangst aan de wal. Overwegend dolphin of mai-mai en wahoo. Een enkele tonijn. Op een van de boten staat een knaap nog met een hengel aan dek. Blijkt dat hij beet heeft. Maar hij kan nergens heen, de boot ligt al afgemeerd tussen de andere boten in. Hij wil die vis zien binnen te halen. Hij springt met hengel en al overboord en gaat al zwemmend het gevecht met zijn uitdager aan. Even later heeft hij vaste grond onder zijn voeten en staat tot aan zijn borst in het water. De vis zien we 2x boven het water uit springen voordat de lijn knapt en zijn buit er vandoor is. Een groot applaus van het vele publiek is zijn beloning. Maar het gaat in een dergelijk toernooi natuurlijk om de grote marlins. Een van de boten brengt een 372 pound blue marlin binnen. Winnaars van vandaag en misschien wel van het toernooi. We spreken een paar NL mannen uit St.Maarten die vandaag helemaal niets hebben gevangen. Ook dat is mogelijk. De volgende dag vangen ze echter een marlin net onder de 300 pound. De regels geven aan dat die niet binnengebracht mag worden maar weer “released” moet worden. Ze hebben alles gefilmd wat telt als bewijs voor hun vangst. Ze zijn opgetogen en zien dat slotfeest nu wel zitten. Op dinsdag is alles weer opgeruimd. Het was het laatste evenement van het seizoen. 
English Harbour en het aangrenzende
Falmouth zijn nu stil en bijna verlaten. Ook hier lege steigers en vertrekkende boten. De meeste live aboards gaan nog richting Grenada en Trinidad. De superyachts zijn al vertrokken met als bestemmingen VS en Europa. Wij laten onze boot in Jolly Harbour achter. In een speciale “one-piece-cradle” om er voor te zorgen dat we geen schade oplopen ingeval een hurricane Antigua aan doet. We zullen zien.