Google Website Translator Gadget

maandag 7 januari 2013

Carriacou-Bequia


Na onze nieuwjaarsduik in Tyrrel  Bay kregen we op nieuwjaarsdag nog even bezoek van de Deense familie Kim, Lone en hun 3 kinderen. We hebben ze in mei ontmoet bij Sandy Island en zij hadden hun boot ook in Trinidad achtergelaten. Ze hebben met veel enthousiasme vertelt over hun belevenissen in Nieuw Zeeland waar ze de afgelopen 3 maanden zijn geweest. In mei varen ze de boot weer terug naar Denemarken. De kinderen, Emil, Pelle en Frida konden bij ons aan boord naar Pirates of the Caribbean deel IV kijken. Hun favoriete filmserie. 
Het bezoek dat ze brachten aan een stuk van de filmset hier vlakbij op St. Vincent was dan ook een hoogtepuntje. De volgende dag hebben we Carriacou verlaten en zijn we naar Clifton op Union Island gevaren. De bedoeling was door te gaan naar Petit St. Vincent (psv) en de Tobago Cays. In verband met de voorspelde harde wind van de komende week besloten we door te varen naar Bequia. Als we wat dagen verwaaid liggen hebben we daar tenminste de nodige voorzieningen. Op PSV en de Cays is niets voorhanden en Clifton is niet onze favoriete stek. Het is de uitvalsbasis van alle locale boatboys die met hun snelle houten motorbootjes op en neer scheuren, dwars door het veld van geankerde boten, naar de omringende eilanden, Mayreau en de Cays om alle bezoekende boten te voorzien van lobster, T-shirts, brood en fuel. Je ligt daar niet bepaalt “lekker rustig voor anker”. Daarnaast bestaat er een groot risico op schade door charterboten die onvoldoende bij machte zijn te ankeren en soms de meest vreemde capriolen uithalen.
De 1e helft van ons tochtje naar Bequia verliep voorspoedig met de vangst van een kleine tonijn als extraatje. Kort daarna nam de wind toe tot 25-30 knopen en werd het een hele natte, aan de windse laatste 15 mijl. Aangekomen op Bequia waren we deze keer niet erg succesvol met het ankeren. Meerdere malen hebben we moeten verkassen omdat het anker niet hield. Nu ligt dat niet zozeer aan onze technieken als wel aan de slechte ankergrond hier. In de nacht van 4 op 5 januari moesten we ook een nieuwe plek zoeken wat niet echt lukte. Pas bij daglicht vonden we een plekje waar het anker zich kon ingraven en daar liggen we nu alweer 3 dagen. Van de kleine tonijn (2,2 kg) hielden we precies 1 kilo tonijnvlees over. Irene heeft ons weer op sushi en tonijn kibbeling getrakteerd. Voor even was Sotirius het “Sushi Paleis”. 
Er is veel wind deze dagen. Zowel overdag als ’s nachts. Met de windvlagen mee hebben we geregeld 30 knopen en voor dinsdag is nog iets meer wind voorspeld. Al met al ervaren we zo behoorlijk onrustige dagen en nachten achter ons anker. Het ziet er wel naar uit dat we komend weekend weer verder gaan naar St.Lucia. Ondertussen is het hier ook een komen en gaan van andere Nederlandse boten die hebben deelgenomen aan de Atlantic Rally for Cruisers. 
Een daarvan is de Islay van Berend van Geffen en zijn gezin. Berend is de oudere broer van Anko van Geffen waar ik in 2008 mee ben overgestoken met de ARC van dat jaar. Over een aantal dagen loopt hier de Gaia binnen die nu oversteekt vanaf de Kaap Verdische Eilanden. De Gaia kennen we nog van Lelystad haven en hun (Anke en Keimpe) eerdere rondje Atlantic. Het is hier nu duidelijk drukker dan toen we hier vorig jaar in mei waren. Toen was het bijna uitgestorven. 
Afgelopen zaterdag hebben Irene en Annelies deelgenomen aan de “voorlees middag” voor de lokale kinderen van Bequia. De belangrijkste conclusie was dat Nederlandse kinderen bevoorrecht zijn waar het hun onderwijsmogelijkheden betreft. Gisteren vierden Jan en Annelies hun trouwdag en werden we voor de lunch uitgenodigd in  Jack’s Cafe. Uitzicht over de baai, het strand en de boten. Heel erg gezellig, heerlijk gegeten en veel lol gehad. Jan en Annelies, nog heel veel mooie jaren samen en heel erg bedankt. 35 jaar getrouwd en nu in (bijna)35 knopen wind, dat moet wel goed blijven gaan ;-). Groeten.