Google Website Translator Gadget

zondag 20 mei 2012

Tobago Cays en Mayreau

Vanuit Bequia zeilen we naar de Tobago Cays. Ongeveer 25 nm. Halve wind en rond de 17 knopen. Prima. We passeren Canouan. Laatste keer dat we hier waren hadden we een insluiper. Maar dat is al zeker een jaar of acht geleden. De aankomst op de Cays is altijd bijzonder. De kleuren van het water hier zijn zo mooi. Een Nederlandse contest, die we al eerder hadden gezien in Bequia ligt hier ook. Hopelijk kunnen we kennis maken voordat ze weer vertrekken. Zij hadden soortgelijke problemen met de watermaker net als wij. Wij zijn dus wel een beetje benieuwd naar hun verhaal. In Bequia vertrokken ze net voordat we naar hen toe wilden varen. 

Er liggen best veel boten. Een stuk of 20/25. Het waait behoorlijk en het water is erg onrustig. We liggen goed geankerd dus er kan weinig gebeuren. Maar eens kijken wanneer we kunnen gaan snorkelen. Het uitzicht om ons heen is uniek. De Cays zijn een paar kleine eilandjes met rondom een groot rif in de vorm van een hoefijzer. De atlantische oceaan strekt zich voor ons uit. Wel de wind, zo uit zee, maar niet de bijbehorende swell. Later op de dag komen Jan en Annelies, van de Anna Sophia even kennis maken. Ze zijn afkomstig uit Muiderzand en ook al een tijdje voor onbepaalde tijd aan het zeilen. 

Het is een gezellige kennismaking en zij zijn net als wij nu onderweg naar Trinidad. We zullen ze nog wel weer een aantal keren tegenkomen. De volgende dag is de wind wat toegenomen. Het waait nu ongeveer 6bft. Nog maar niet snorkelen, het is wel erg choppy.  We zien erg veel schildpadden rondom de boot. Irene gaat toch maar eens kijken en neemt het onderwatercameraatje mee. Als ze terug komt heeft ze een aantal mooi foto’s kunnen maken. Morgenochtend hopen we wel te kunnen gaan snorkelen. Daarna gaan we naar Salt Whistle Bay op Mayreau en aansluitend naar Saline Bay om Dennis te bezoeken van Dennis’s Hideaway. Ook een oude vriend van Marius die wij vele malen hebben ontmoet. De laatste keer dat we hem zagen wilde hij zijn Hideaway verkopen. Inmiddels hebben we van de locals die hier op de Cays T-shirts, brood, vis en nog veel meer verkopen al begrepen dat Dennis er nog steeds is. Een andere oude bekende is Yellowman. Ook hij is er nog steeds. Volgens mij hebben we onze eerste lobster hier van hem gekocht, lang geleden.

Op de 19e gaan we inderdaad eerst snorkelen. Het is heel erg leuk. Het waait minder hard, het water is veel rustiger en we zien heel erg veel schildpadden. Nog niet eerder zoveel schildpadden bij elkaar gezien, behalve dan op Bequia in de turtle farm. Dit is veel mooier. Je kan zo met ze mee zwemmen. Ze grazen de zeebodem af. Het gras vinden ze heerlijk. We gaan met de dinghy verderop. De vergezichten zijn soms adembenemend door de kleurschakeringen in het water. We maken vast aan een boeitje en snorkelen verder. Het rif heeft veel te lijden gehad van recente hurricanes. Vissen zijn er echter nog genoeg. Het lukt Irene ook een barracuda op de plaat vast te leggen. 


Deze keer dus ook onderwaterfoto’s. Na een half uurtje gaan we terug naar de boot. We halen het anker op en komen na een klein uurtje aan in Salt Whistle Bay. We ankeren en gaan ‘smiddags al even het eiland op om van het uitzicht naar de Tobago Cays te genieten. Bij het kerkje, op het hoogste punt van Mayreau heb je namelijk een spectaculair uitzicht.  We lopen ook nog even naar de Hideaway maar Dennis is er niet, morgen nog maar even proberen als we in Saline Bay liggen. Als we weer in de dinghy willen stappen komen net Jan en Annelies aan wal samen met hun zweedse vrienden. Ook met hen maken we kennis en we drinken met zijn zessen een paar biertjes aan de wal. Inderdaad met zijn zessen. Irene drinkt nu ook bier! Groeten.