Google Website Translator Gadget

maandag 25 april 2011

Van Barcelona naar Carloforte op Isola San Pietro, zuidwesten van Sardinie

Op 13 april zijn we vanuit Barcelona op weg gegaan naar Mahon, Menorca om van daar door te varen naar Carloforte. Na iedereen gedag te hebben gezegd en alle laatste werkzaamheden verricht waren konden we ons weer instellen op de eerste 130 te varen mijlen. Vooruitzichten qua wind en golven waren goed. Het eerste deel hebben we weliswaar moeten motoren maar de 2e helft konden we aan de wind zeilen. Mahon bereikten we na precies 24 uur en 130 mijlen varen. Om 13.30 uur de 14e april konden we ons anker laten vallen in Cala Taulera. De volgende dag hebben we de dinghy opgepompt en zijn we naar Mahon gevaren. Mahon was redelijk uitgestorven. Het seizoen begint pas echt begin Juni. Niet veel te beleven. Bij terugkomst bij de boot hebben we de dinghy eens goed geïnspecteerd aangezien er veel water naar binnen kwam. Bleek er een heel groot rot gedeelte in het houten achterschot te zitten. Kon er zo met mijn vinger door heen steken. Dat zullen we op Sardinië wel weer zien te regelen.
De ankerplek was volledig beschut en lag achter een groot kasteel. Goeie plek. Prima uitzicht.

ondagochtend de 17e zijn we om 03.45 uur weer anker op gegaan met als bestemming Carloforte, Sardinië. Afstand circa 190 mijlen. Als de vooruitzichten kloppen zouden we met 10 tot 15 knopen aan de wind zeilend de afstand kunnen overbruggen. Met de grote Genua als voorzeil een goed vooruitzicht. Onderweg een paar voorvalletjes. Het begint met een niet werkend navigatielicht op de boeg. Blijkt alleen een los contact te zijn. We ontmoeten een aantal vrachtschepen waarvan we er een paar aan roepen om te vernemen hoe en waar ze ons passeren. Iedereen reageert direct op de marifoonoproep en geeft aan dat we goed zichtbaar zijn en ons geen zorgen hoeven te maken voor de passage. De AIS is een geweldige uitkomst in dit soort gevallen. Onderweg bij het inrollen van een deel van het voorzeil schiet een reserve val los die aan de mastvoet is verbonden. Het val zwiept vervaarlijk in het rond maar ik kan het met een beetje geluk het weer te pakken krijgen. Deze snelsluiting kan dus blijkbaar los! Irene is een deel van de overtocht niet erg lekker. Toch een beetje zeeziek. We krijgen bezoek van een boerenzwaluw die even op zoek is naar een rustpuntje zo boven zee. Het vogeltje is uitgeput, vliegt de kajuit in en gaat zitten dutten. Na een uurtje houdt hij het voor gezien en vliegt weer uit. Het zicht is de hele reis geweldig, geen bewolking, geen regen of wat dies meer zij. Mooie zonsondergang, opkomst, maanopkomst en ondergang. Met de volle maan is het zicht ook ’s nachts erg goed. 





Zonder problemen lopen we de 18e april rond 13.00 uur het haventje van Carloforte binnen.  195 mijlen en 34 uur verder. Deze eerste 2 oversteken zo na de winter zijn ons erg meegevallen. Nu is het weer wachten op een goed moment om door te gaan richting Sicilië. Waarschijnlijk, morgen (dinsdag) of overmorgen. Op naar Corleone!

Groeten.